سلام مثل آفتاب | داستان کره ای 햇살 같은 안녕

کتاب مصوری که آسایشی را به گرمی نور خورشید به همه افرادی که برای جدایی آماده می شوند، ارائه می دهد.

«اسم من آبی است. من دوست دارم روی یک پا بایستم و برجستگی ها و حشرات را بگیرم. غذای مورد علاقه شما چیست؟ البته یک پشه بریان شده. و من عاشق بعدازظهرهای چهارشنبه هستم که مادرم مرا به گرمی در آغوش می گیرد و پدرم با من بازی می کند. من عاشق زمستان سرد، مریض بودن مادربزرگم و حفظ جدول ضرب هستم… “بیش از هر چیزی از غمگین بودن متنفرم!”

اما صبح چهارشنبه، اتفاقات غم انگیزی برای آبی رخ می دهد. هنگام خوردن صبحانه چشمان مامان و بابا قرمز می شود. آبی آنقدر ترسیده بود که نصف آب تمشک را رها کرد. بعد از ظهر عمو دن به مدرسه آمد تا به جای بابا پرنگی را بردارد. حتی غروب هم بابا به خانه نمی آید. فقط اون موقع مامان بهم میگه مادربزرگ من هنوز مریض است. پدرم پیش مادربزرگم است. و سپس مامان وحشتناک ترین خبر را ارائه می دهد. دکتر تمام تلاشش را کرد. اما الان نمی توانم بیماری مادربزرگم را درمان کنم. آیا واقعاً آبی باید برای همیشه از مادربزرگش جدا شود؟
33