کتاب Arthas: Rise of the Lich King (World of Wcraraft, #6)

فراست مورن در یک تکه یخ ناهموار و معلق گرفتار شده بود، رونزهایی که طول تیغه آن به رنگ آبی سرد می درخشیدند. در زیر آن به نوعی گلخانه بود که روی تپه بزرگی که به آرامی برآمده بود ایستاده بود که در غبار برف پوشانده شده بود. نور ملایمی که از جایی که در آن غار برای روشنایی روز باز بود می‌آمد، بر روی تیغه می‌تابید. زندان یخی برخی از جزئیات شکل و فرم شمشیر را پنهان می کرد و برخی دیگر را مبالغه می کرد. در همان زمان آشکار و پنهان شد، و بیشتر وسوسه انگیزتر، مانند یک معشوق جدید که به طور ناقصی از پرده ای گنگ نگاه می کند. آرتاس تیغه را می‌شناخت – این همان شمشیری بود که در اولین ورودش در خواب دیده بود. شمشیری که شکست ناپذیر را نکشته بود، اما او را شفا یافته و سالم بازگردانده بود. او آن زمان فکر می کرد که این یک نشانه ی خوبی است، اما اکنون می دانست که این یک نشانه ی واقعی است.

این همان چیزی بود که او آمده بود پیدا کند. این شمشیر همه چیز را تغییر می دهد. آرتاس به شدت به آن خیره شد، دستانش تقریباً از نظر جسمی برای گرفتن آن درد می‌کردند، انگشتانش دور قبضه می‌پیچند، بازوهایش برای حس کردن حرکات نرم سلاح در ضربه‌ای که به مالگانیس پایان می‌داد، پایان می‌داد و عذابی را که او برای او دیده بود، پایان می‌داد. مردم Lordaeron، به این شهوت انتقام پایان دهید. کشیده شده، جلوتر رفت. روح عنصری عجیب و غریب شمشیر یخی خود را کشید. و “قبل از اینکه خیلی دیر شود برگرد و” با صدای بلند گفت. * * * شر او افسانه است. ارباب بلای مرده، صاحب رُنبلید فراست مورن، و دشمن مردمان آزاده آزروت. لیچ کینگ موجودی با قدرت بی‌حساب و بدخواهی بی‌نظیر است – روح یخی او کاملاً توسط برنامه‌هایش برای از بین بردن تمام زندگی در World of Warcraft تسخیر شده است. اما همیشه اینطور نبود. مدتها قبل از اینکه روح او با روح شمن اورک Ner’zhul آمیخته شود، لیچ کینگ Arthas Menethil، ولیعهد Lordaeron و پالادین وفادار دست نقره ای بود. هنگامی که طاعون مرگ همه چیزهایی را که او دوست داشت تهدید کرد، آرتاس رانده شد. به دنبال یک جست و جوی شوم برای یافتن یک ران بلید که به اندازه کافی قدرتمند باشد تا میهن خود را نجات دهد. با این حال، هدف جستجوی او بهای گزافی را از ارباب جدیدش می‌گرفت، و شروع یک فرود وحشتناک به سوی لعنت بود. مسیر آرتاس او را از میان زباله های شمال قطب شمال به سمت تخت یخ زده هدایت می کند، جایی که در نهایت با تاریک ترین سرنوشت روبرو می شود.
338